W skrócie
- W 2025 r. średnia sprzedaż dzienników ogólnopolskich wyniosła 274 744 egz. (−11,1% r/r); wydania drukowane spadły o 12,2%, e-wydania o 5,2% (dane PBC).
- „Fakt” po raz pierwszy w danych rocznych zszedł poniżej 100 tys. egz. (99 509 w 2025 r.), a w I kwartale 2026 r. sprzedawał 92 163 egz.
- W dziennikach biznesowych i prawnych dominują e-wydania: „Dziennik Gazeta Prawna” sprzedawał w 2025 r. 14 818 e-wydań i 6 372 egz. drukowanych.
- Najlepiej sprzedającym się tygodnikiem opinii była w 2025 r. „Polityka” (71 767 egz.), a e-wydania „Newsweeka Polska” urosły o 20,4%.
- Według Publicis Groupe reklama w dziennikach dała w 2025 r. 103,4 mln zł, w magazynach 151,8 mln zł; w I półroczu 2026 r. dzienniki straciły 5,3%.
Rynek prasy drukowanej w Polsce od lat traci czytelników i reklamodawców, ale wciąż jest wart uwagi z dwóch powodów. Po pierwsze, tytuły prasowe pozostają markami, które budują zaufanie i zasilają serwisy internetowe tych samych wydawców. Po drugie, dla części reklamodawców druk jest jedynym sposobem dotarcia do określonej grupy w wiarygodnym otoczeniu. Poniżej zebraliśmy najnowsze audytowane dane o sprzedaży, wydatkach reklamowych i strukturze rynku. Szerszy przegląd formatów i cen reklamy u wydawców zawiera przewodnik Reklama w prasie i na portalach.
Ile sprzedają dzienniki ogólnopolskie w 2025 i 2026 roku?
Według Polskich Badań Czytelnictwa (PBC) średnia sprzedaż dzienników ogólnopolskich wyniosła w 2025 r. 274 744 egz., o 11,1% mniej niż rok wcześniej. Wydania drukowane spadły o 12,2% do 228 190 egz., a e-wydania o 5,2% do 46 487 egz., co oznacza, że cyfrowe wydania stanowiły ok. 17% sprzedaży. Symbolicznym progiem był wynik „Faktu”: lider rynku po raz pierwszy w danych rocznych sprzedawał mniej niż 100 tys. egzemplarzy (99 509, −9,7%).
Początek 2026 r. przyniósł przyspieszenie spadków. W I kwartale 2026 r. łączna sprzedaż dziewięciu audytowanych dzienników ogólnopolskich wyniosła 248 884 egz., o 13,03% mniej niż rok wcześniej. Największy spadek procentowy zanotował „Puls Biznesu” (−33,27%), a „Gazeta Wyborcza” straciła 18,84%.
| Tytuł | 2025 | Zmiana r/r | I kw. 2026 | Zmiana r/r |
|---|---|---|---|---|
| „Fakt” | 99 509 | −9,7% | 92 163 | −13,49% |
| „Super Express” | 56 705 | −11,8% | 52 630 | −12,25% |
| „Gazeta Wyborcza” | 27 202 | −18,0% | 23 494 | −18,84% |
| „Rzeczpospolita” | 22 494 | −10,4% | 21 130 | −7,27% |
| „Dziennik Gazeta Prawna” | 21 199 | −10,8% | 19 919 | −7,91% |
| „Puls Biznesu” | 11 781 | −9,1% | 8 223 | −33,27% |
Za średnimi kryją się dwa różne modele. Tabloidy i „Gazeta Wyborcza” sprzedają głównie papier: w 2025 r. aż 26 287 z 27 202 egzemplarzy „Wyborczej” stanowiły wydania drukowane. Dzienniki biznesowe i prawne przeszły już w dużej mierze do e-wydań. „Rzeczpospolita” sprzedawała średnio 13 496 e-wydań i 8 990 egz. drukowanych, „Dziennik Gazeta Prawna” – 14 818 e-wydań i 6 372 egz. papierowych, a drukowany „Puls Biznesu” to już tylko 1 846 egz. Wydawcy tych tytułów sprzedają czytelnikom przede wszystkim dostęp cyfrowy, a druk staje się dodatkiem do prenumeraty.
Audyt sprzedaży wydań nie oddaje przy tym skali czytelnictwa tytułów, które stawiają na dostęp do serwisu, a nie na e-wydanie. Przykładem jest „Gazeta Wyborcza”: na koniec czerwca 2025 r. miała 320,2 tys. aktywnych, płatnych prenumerat cyfrowych – o tym, jak działa ten model, piszemy w tekście o paywallach i subskrypcjach cyfrowych.
Jak radzą sobie tygodniki opinii i magazyny?
Tygodniki opinii tracą wolniej niż dzienniki, a część z nich rozwija e-wydania. Według PBC najlepiej sprzedającym się tygodnikiem opinii w 2025 r. była „Polityka” z wynikiem 71 767 egz. (−6,9%), przy czym jej e-wydania urosły o 6,1% do 26 755 egz. „Newsweek Polska” sprzedawał 57 879 egz. (−6%), a jego e-wydania zwiększyły się o 20,4% do 23 399 egz. Największe spadki w tej grupie zanotowały „Sieci” (−20,2%) i „Gazeta Polska” (−18,4%).
| Tytuł | Sprzedaż 2025 | Zmiana r/r | E-wydania |
|---|---|---|---|
| „Polityka” | 71 767 | −6,9% | 26 755 (+6,1%) |
| „Newsweek Polska” | 57 879 | −6,0% | 23 399 (+20,4%) |
| „Gość Niedzielny” | 53 721 | −5,4% | 1 493 (+30,1%) |
| „Tygodnik Do Rzeczy” | 24 572 | −13,1% | 7 131 (−6,5%) |
| „Sieci” | 23 848 | −20,2% | 5 489 (−19,4%) |
| „Gazeta Polska” | 23 372 | −18,4% | 1 219 (−47,1%) |
| „Tygodnik Powszechny” | 20 175 | −7,8% | 5 159 (−5,0%) |
Szerzej rynek prasy kolorowej i specjalistycznej opisuje raport PBC opublikowany na początku 2026 r. Według niego w 2025 r. wydawano w Polsce ponad 6,2 tys. tytułów prasowych. Magazyny odpowiadały za 62% rozpowszechnianych egzemplarzy, dzienniki za 38%, a 94% egzemplarzy trafiało do czytelników odpłatnie.
Kto mierzy sprzedaż prasy i czym różni się ona od czytelnictwa?
Audyt sprzedaży i rozpowszechniania tytułów prasowych prowadzą w Polsce Polskie Badania Czytelnictwa (PBC), które przejęły tę funkcję po Związku Kontroli Dystrybucji Prasy (ZKDP). Dane z audytu są walutą w rozmowach wydawców z reklamodawcami, bo pochodzą z kontroli, a nie z deklaracji. Przy ich czytaniu warto rozróżniać kilka pojęć.
- Nakład
- Liczba wydrukowanych egzemplarzy. Sam w sobie mówi niewiele, bo część nakładu wraca jako zwroty.
- Rozpowszechnianie
- Egzemplarze, które trafiły do odbiorców – płatnie lub bezpłatnie, np. w ramach dystrybucji promocyjnej.
- Sprzedaż
- Egzemplarze kupione w kioskach, w prenumeracie i jako e-wydania. To podstawowa miara przy wycenie reklamy.
- Czytelnictwo
- Liczba osób, które miały kontakt z wydaniem. Jest szacowane w badaniach sondażowych i zwykle przewyższa sprzedaż, bo jeden egzemplarz czyta kilka osób.
Zasięg serwisów internetowych wydawców mierzy z kolei badanie Mediapanel. Przy planowaniu kampanii łączącej druk i internet nie należy sumować tych liczb wprost, bo te same osoby czytają gazetę i odwiedzają jej serwis.
Ile wydaje się na reklamę w gazetach i magazynach?
Według szacunków Publicis Groupe reklama w dziennikach przyniosła w 2025 r. 103,4 mln zł (+1,0%), a w magazynach 151,8 mln zł (−0,4%). Łącznie to ok. 255 mln zł, czyli ok. 1,8% rynku reklamy wartego 13,96 mld zł. Dla porównania samo radio zebrało 973,9 mln zł, a reklama zewnętrzna 870,2 mln zł – szczegóły w podsumowaniu wydatków reklamowych w 2026 roku.
W I półroczu 2026 r. wydatki w dziennikach spadły o 5,3% do 38,9 mln zł, a w magazynach o 0,3% do 70,3 mln zł. Udział dzienników w rynku zmalał do 0,5%, magazynów – pozostał na poziomie 1,0%. W ocenie redakcji stabilniejsze wyniki magazynów mogą wynikać z ich charakteru: tytuły poradnikowe, kobiece czy hobbystyczne dają reklamodawcom precyzyjnie opisaną grupę i dłuższy czas kontaktu z wydaniem.
Co spadek sprzedaży oznacza dla kosztu dotarcia?
Dla kupującego media kluczowa jest relacja ceny reklamy do liczby sprzedanych egzemplarzy. Gdy sprzedaż spada szybciej niż ceny w cennikach, koszt dotarcia do tysiąca egzemplarzy (CPT) rośnie, nawet jeśli wydawca formalnie nie podnosi stawek. Dlatego przy negocjacjach warto odnosić cenę do najnowszego kwartału audytu PBC, a nie do danych sprzed roku.
Przykład modelowy (kwoty umowne). Strona reklamowa w dzienniku kosztuje po rabatach 30 000 zł, a sprzedaż tytułu wynosi 30 000 egz. Koszt dotarcia do tysiąca egzemplarzy to 1 000 zł. Jeśli rok później sprzedaż spadnie o 13%, do 26 100 egz., a cena pozostanie bez zmian, koszt tysiąca egzemplarzy wzrośnie do ok. 1 149 zł, czyli o niemal 15%. Utrzymanie dotychczasowego CPT wymagałoby obniżki ceny do ok. 26 100 zł.
Wydawcy kompensują spadki reklamy drukowanej przychodami z internetu. W przypadku Agory przychody reklamowe segmentu prasowego w II kwartale 2026 r. wyniosły 15,8 mln zł (+1,3% r/r), a wpływy cyfrowe „Gazety Wyborczej” przekroczyły połowę wszystkich jej wpływów. Jak czytać raporty spółek medialnych notowanych na giełdzie, wyjaśniamy w tekście o wynikach spółek mediowych.
Kto wydaje prasę w Polsce i jak zmienia się struktura rynku?
Rynek prasy drukowanej jest skoncentrowany. Według raportu PBC z początku 2026 r. Wydawnictwo Bauer odpowiadało za 43,4% drukowanych egzemplarzy, Ringier Axel Springer Polska za 14,4%, Polska Press za 10,1%, Time za 7,1%, Agora za 3,5%, a Gremi Media za 3,2%. Pozostali wydawcy mieli łącznie 18,3%. W porównaniu z poprzednim rokiem udział Bauera wzrósł z 42,9%, a Ringier Axel Springer Polska z 14%, natomiast udział Polska Press – wydawcy dzienników regionalnych – zmalał z 11,1%, a Agory z 3,9%. Zmiany udziałów, w połączeniu ze spadkami sprzedaży dzienników, sugerują, że najszybciej kurczy się prasa regionalna i ogólnoinformacyjna, a relatywnie lepiej radzą sobie wydawcy z dużym portfelem magazynów. Kto stoi za tymi grupami i jakie mają telewizje, portale i stacje radiowe, opisujemy w tekście o właścicielach mediów w Polsce.
Spadek sprzedaży uderza nie tylko w wydawców, lecz także w drukarnie i dystrybucję. Agora raportowała, że jej przychody z usług poligraficznych spadły w II kwartale 2025 r. o 30,7% r/r do 5,2 mln zł. Mniejsza skala druku podnosi koszt jednostkowy egzemplarza, co skłania wydawców do ograniczania objętości, częstotliwości lub zasięgu dystrybucji i do przenoszenia czytelników do wersji cyfrowych.
Kiedy reklama w prasie drukowanej ma jeszcze sens?
Druk przestał być kanałem masowego zasięgu, ale nie stracił wszystkich atutów. W ocenie redakcji najmocniejsze argumenty to otoczenie redakcyjne, które przenosi wiarygodność tytułu na reklamę, dłuższy kontakt z wydaniem niż z banerem w serwisie i możliwość dotarcia do grup trudnych do wydzielenia w internecie. Przeciwko drukowi przemawia rosnący koszt dotarcia i trudniejszy pomiar efektu. Dyskusję o przyszłości mediów tradycyjnych prowadzimy w komentarzu Czy reklama tradycyjna się kończy?
- Czy grupa docelowa kampanii pokrywa się z czytelnikami tytułu według danych wydawcy i audytu PBC?
- Czy znasz audytowaną sprzedaż wydania, w którym ukaże się reklama, i jej trend z ostatnich kwartałów?
- Czy cena po rabatach przeliczona na tysiąc sprzedanych egzemplarzy jest akceptowalna w porównaniu z innymi mediami?
- Czy reklama wymaga dłuższej lektury lub wyjaśnienia, które w druku działa lepiej niż w krótkim formacie cyfrowym?
- Czy pakiet obejmuje także e-wydanie i serwis internetowy tytułu?
- Czy zaplanowano sposób pomiaru, np. kod rabatowy, kod QR lub dedykowaną stronę?
Jeśli większość odpowiedzi jest twierdząca, prasa drukowana może być wartościowym elementem planu mediowego – podobnie jak radio, które również dociera do odbiorców w konkretnym kontekście, o czym piszemy w przewodniku po reklamie w radiu. Gdy kluczowy jest zasięg przy niskim koszcie, druk warto zastąpić serwisami internetowymi tych samych wydawców, a treści o charakterze poradnikowym – rozważyć w formie publikacji sponsorowanych w wersji cyfrowej.
Najczęstsze pytania
Ile egzemplarzy sprzedają dzienniki w Polsce?
Według Polskich Badań Czytelnictwa średnia sprzedaż dzienników ogólnopolskich wyniosła w 2025 r. 274 744 egz., o 11,1% mniej niż rok wcześniej. Liderem był „Fakt” z wynikiem 99 509 egz., przed „Super Expressem” (56 705 egz.) i „Gazetą Wyborczą” (27 202 egz.). W I kwartale 2026 r. łączna sprzedaż dziewięciu dzienników spadła o kolejne 13%.
Kto bada sprzedaż prasy w Polsce?
Audyt sprzedaży i rozpowszechniania tytułów prasowych prowadzą Polskie Badania Czytelnictwa (PBC), które przejęły tę rolę po Związku Kontroli Dystrybucji Prasy (ZKDP). Raporty PBC są podstawą do planowania reklamy w prasie, bo pokazują audytowane, a nie deklarowane liczby. Zasięg serwisów internetowych wydawców mierzy z kolei badanie Mediapanel.
Czym różni się nakład od sprzedaży i czytelnictwa?
Nakład to liczba wydrukowanych egzemplarzy, sprzedaż to egzemplarze faktycznie kupione przez czytelników, a czytelnictwo to liczba osób, które miały kontakt z wydaniem. Czytelnictwo jest zwykle wyższe od sprzedaży, bo jeden egzemplarz może przeczytać kilka osób. Przy wycenie reklamy najbezpieczniej opierać się na audytowanej sprzedaży.
Ile wydaje się na reklamę w prasie drukowanej?
Według szacunków Publicis Groupe w 2025 r. reklama w dziennikach przyniosła 103,4 mln zł, a w magazynach 151,8 mln zł, co łącznie dało ok. 1,8% rynku reklamy wartego 13,96 mld zł. W I półroczu 2026 r. wydatki w dziennikach spadły o 5,3%, a w magazynach o 0,3%, a udział prasy zmalał do ok. 1,5%.
Dla kogo reklama w gazecie ma jeszcze sens?
Druk sprawdza się, gdy marka chce dotrzeć do konkretnej grupy czytelników tytułu, np. kadry zarządzającej, prawników, czytelników prasy lokalnej lub branżowej, i zależy jej na wiarygodnym otoczeniu redakcyjnym. Mniej opłaca się jako kanał masowego zasięgu, bo koszt dotarcia rośnie wraz ze spadkiem sprzedaży.